Uit de dood herrezen, mijn blog. Vanwege het feit dat ik per 13 Juni voor vijf weken in China verblijf om een Intellectual Property Law School en Trade and Investment Law Academy bij te wonen, gebruik ik vanaf heden deze plek om verslag te doen van mijn bevindingen,belevenissen en al die andere dingen die ik belangrijk genoeg acht om met eenieder te delen. Hieronder mijn eerste verslag.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-ansi-language:EN-GB; mso-fareast-language:EN-US;}p.MsoNoSpacing, li.MsoNoSpacing, div.MsoNoSpacing {mso-style-priority:1; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-ansi-language:EN-GB; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Dag 2

Datum: 15 Juni 2009

Tijd: 02.20uur (Lokaletijd), 20.20 Nederland

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-ansi-language:EN-GB; mso-fareast-language:EN-US;}p.MsoNoSpacing, li.MsoNoSpacing, div.MsoNoSpacing {mso-style-priority:1; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-ansi-language:EN-GB; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Na een ontzettendvermoeiende vlucht was ik ontzettend blij om zo’n mooie hotelkamer aan tetreffen hier in Macau. Spijtig genoeg wordt nu mijn nachtrust bruut verstoorddoor een stel schreeuwende Chinezen in de naburige kamers. Ik weet niet wat erprecies aan de hand is, maar er lijken een flinke dosis drank en een stel damesbij betrokken te zijn. Diepe, diepe zucht. Ik doe dan ook geen oog dicht.

Toen we afscheidhebben genomen werd ik daarna al snel met de geneugten van de moderne reizigergeconfronteerd. Bij de security-check in Brussel werd mijn restje deodorantafgenomen, moest ik mijn schoenen uitdoen en moest ik hemel en aarde bewegen omdie randdebiel er te van overtuigen dat er toch echt, nee echt, nee ECHT, geenbom in jouw cadeaupapiertje zat. Het lijkt wel alsof de mensen die wordenuitgekozen om daar te mogen werken, geselecteerd worden op hun absolute statusvan onnozele.

Na die episode duurdehet niet meer lang voordat we moesten boarden op de vlucht naar Heathrow. Dievlucht ging zonder problemen. Zat tussen twee Belgen in, van wie er een nog metjus d’orange ging wapperen, maar afgezien daarvan was het een leuk vluchtje meteen sightsee-tour over London. Gurkin, Tower Bridge, Big Ben, BuckinghamPalace, Hyde Park, Waterloo Station en zelfs het ATP Tennis Tournooi op Queens warenvanuit het vliegtuig te zien.

Na aankomst inTerminal 5 op Heathrow mochten we meteen alweer door de security voor de vluchtnaar Hong Kong. Terminal 5 is nu een jaar open geloof ik, maar het is echt eengroot winkelcentrum. De geur van parfum hangt nu nog in mijn neus. We hebbendaar met z’n drieen wat gegeten bij Wetherspoon’s Pub. Ik had een stukje zalmmet brocolli en wortel en wat frietjes, omdat de lamskotelletjes op warenpotverdorie! We hebben erg gezellig met elkaar gepraat tijdens het eten en algoed gelachen over de ‘awards’ die het restaurant zichzelf toebedeeld had. Nahet eten ben ik mijn lenzen uit gaan doen en de tanden gaan poetsen, waarna wekonden boarden voor de vlucht naar Hong Kong.

Dat werd dus mijneerste ervaring met vliegen met een Boeing 777. Elke passagier had zijn eigenentertainment systeem in de hoofdsteun van de stoel van de voorganger, metfilms zoals The International, Gran Torino en zelfs The Orphanage. Maarnatuurlijk ook, en daar heb ik me nog een half uurtje mee geamuseerd, de……. Top Gear Vietnam Special! Rond een uur of 23u, begonnen met echter deogen dicht te vallen, en hoewel ik nog gehoord heb dat er nog de mogelijkheidwas om Cottage Pie of Chicken with Lemon te eten, ben ik toen een klein beetjein slaap gedoezeld. Om de zoveel uur word je dan natuurlijk wakker, wegens eenstijve nek, een slapend been of een krampende voet, maar al met al ging het nogvrij redelijk.

’s Ochtends kregen weallemaal de keus uit een heerlijke ‘Omelette’ of ‘Sausage and Egg’, met debijbehorden bonen in tomatensaus, plak tomaat en champignons. Het behoeft hierwaarschijnlijk geen verdere uitleg dat ik het maar bij het bekertje yoghurt ende miniatuur ‘muffin with seeds’ heb gehouden, waarna meteen de drang kwam omeens naar de WC te gaan op 10.000 meter hoogte. Feest! Hahaha!

Een uurtje laterkregen we de melding dat we weldra in HKG zouden landen, en dat we een dik halfuur voor op schema lagen. Vanuit de lucht zag ik Macau reeds liggen, en deFerry tussen de twee steden al op en neer varen. Het landschap was echtprachtig vanuit de lucht. Talloze eilandjes met donkere begroeiing en wittestranden. Na de landing werden we het vliegtuig uit gedirigeerd, en kregen weonze eerste kennismaking met het lokale klimaat. Je moet het echt voelen om hette geloven. Meteen voelen je kleren nat en plakkerig aan, en het is alsof jemet je benen op een meter afstand van een 300 Watt bouwlamp staat.Verschroeiend.

Na een ritje met deshuttlebus naar de Terminal hebben we meteen de tickets voor de Ferry naarMacau gekocht. We moesten nog twee uurtjes wachten, en die tijd hebben wedoorgebracht met lenzen in doen, een pinautomaat zoeken en met ons verbazenover de ‘Disneyland Hong Kong Shop’ op het vliegveld. Deze Terminal had zomogelijk nog meer designer-stores met allerlei troep.

Rond 18.30 lokale tijdmoesten we, na alweer door een security-check te zijn gegaan, met een shuttlebus naar de Ferry Terminal, waar de TurboJet ons al opwachtte. Rond 19.10vertrok deze zweefboot, die ons in een klein uurtje naar Macau bracht. Na deimmigratiepapieren ingevuld te hebben, en naar eer en geweten verklaard tehebben dat we geen keelpijn, koortst, kotsneigingen, diarree of een verstopteneus hadden, mochten we door de douane heen om onze tassen en koffers uit eenenorme berg te gaan vissen. Niks geen mooie lopende band, nee, gewoon vierouderwetse karretjes met alle koffers. Zoek hem er zelf maar uit!

Met onze baggage zijnwe vervolgens naar de Taxi-standplaats gelopen, alwaar een vriendelijkeTaxi-chauffeur onze spullen in heeft geladen en ons naar het hotel heeftgebracht. Een hotel met portiers, baggage slepers, marmere vloeren, een loungemet live pianomuziek en een 24-uurs bar met chocoladetaarten! We hebben evensnel onze baggage op de kamer gezet, en niet veel later zijn we een heel kleinstukje door wat steegjes gaan lopen. Na allerlei mini-restaurantjes, die eerderleken op de woonkamer op een deelnemer van ‘Come Dine with Me’ (don’t like itDanny… weet de NL-naam even niet), liepen we langs een openstaande deur vaneen keuken van een visrestaurant. De kreeften, vissen en krabben zwommen nogrustig hun laatste baantjes in hun mini aquariumpjes, terwijl wij plaatsnamenaan een tafel voor vier personen, te midden van een gekakel van smakkende enbabbelende Chinezen.

Met handen en voeten,en het nodige wijswerk, wisten we de bediening duidelijk te maken dat wij ookwel zoiets wilden. Toen de enigszins Engels sprekende bazin kwam, werd meteenduidelijk wat Chinezen met gastvrijheid bedoelen. ‘Tea?’, ‘Shrimp?’ (peemp maishreemp), Cheecken? Binenn de kortste keren stond de tafel vol met thee,stokjes, sausjes en een schaal met garnalen. Zelf pellen, wel te verstaan. Nietveel later kwamen er drie borden; een met iets wat een beetje op varkensvleesleuk in een rode saus, een ander met groene stukjes (taugee?, bamboescheuten?)en stukjes bief, en nog een derde, waar geen onduidelijkheid over kon bestaan.Het hoofd van de cheecken lag er gefrituurd en al bij! Ik vond zelf de bief metgroente heel erg lekker. Het varkensvlees (?), waar de botten nog aanzaten, waszo ongeveer het pittigste wat ik ooit gegeten heb, en de cheecken, nou ja, decheecken, die ging wel. Ik ben erin geslaagd om een heel kommetje rijst mettwee stokjes naar binnen te werken, en ik moet zeggen dat ik al met al, lekkergegeten heb. Hiep-hoi! (Tjap Tjoi).

Na een minuutje lopenwaren we alweer terug bij het hotel, alwaar we, na elkaar een goede nachrusttoe te hebben gewenst, op onze kamers zijn gaan liggen. En nu zit ik dus hier,met nog steeds een beetje keelpijn en een vervelend airconditioning apparaat,dat ik maar niet ingesteld krijg zoals ik het wel, en een stel schreeuwendeChinezen. He, welke Schreeuwende Chinezen…? Ik geloof dat ze inmiddels inslaap zijn gevallen, of zijn overleden, want het is nu echt ontzettend stil.Voor mij een mooi moment om een eind aan dit eerste verslagje te breien en nogeen poging te wagen om te gaan slapen. De wekker gaat namelijk over vier uur.‘Ga nou slapen! De wekker gaat zo!’